Posts tonen met het label Fotografie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Fotografie. Alle posts tonen

vrijdag 6 januari 2017

Steer your way / Zoek je weg (Cohen vertaald door Dauw)



Zoek je weg, door de restanten
van het altaar en 't portaal.
Zoek je weg, doorheen de fabels
van de Schepping en de Val.
Zoek je weg, langs paleizen
die oprezen uit hun gracht;
jaar na jaar,
maand na maand,
dag na dag,
gedacht na gedacht.


Stuur je hart langsheen de Waarheid,
die gisteren nog bestond;
zoals fundamentele goedheid;
de Wijze Weg die je nog vond.
Stuur je hart, kostbare hart,
langs iedere vrouw die je hebt gepacht;
jaar na jaar,
maand na maand,
dag na dag,
gedacht na gedacht.


Stuur je Zelf door de pijn,
die veel echter is dan jij.
Die het kosmisch model verbrijzelde,
dat ons elk uitzicht ontzei.
En laat me nog niet heengaan,
ofschoon een God me daar verwacht;
jaar na jaar,
maand na maand,
dag na dag,
gedacht na gedacht.


Ze fluisteren; de verschopte stenen,
terwijl Calvariebergen wenen,
omdat Hij stierf om de mens te heiligen,
en wij sterven, ... zelfs voor niets.
Sla dus maar het "Mea Culpa",
dat je geheugen heeft gewist;
jaar na jaar,
maand na maand,
dag na dag,
gedacht na gedacht.


Zet koers, O mijn hart
- al verzoek ik, zonder recht -
naar die ene die een onmenselijke taak werdt opgelegd;
die het oordeel al voorzag
en weet dat hem de kogel wacht;
jaar na jaar,
maand na maand,
dag na dag,
gedacht na gedacht.


O, ze fluistren; de verschopte stenen,
terwijl Calvariebergen wenen,
omdat Hij stierf om de mens te heiligen
en wij, sterven zelfs voor niets.
Zeg dus maar het "Mea Culpa"
dat je zoetjesaan vergat;
jaar na jaar,
maand na maand,
dag na dag,
gedacht na gedacht.




Naar "Steer your way" geschreven door Leonard Cohen, voor zijn laatste C.D. "You want it darker". Vrij vertaald door DagEnDauw.












woensdag 4 juni 2014

Lentemijmering




... Vandaag wil ik iets liefs verzinnen
over bloemen die bloeien op een lentedag,
over de kracht van eeuwenoude bomen
de warmte van die eerste zonnelach





Laten we blootvoets door de velden rennen
rivieren volgen tot aan de zee.
We maken van alle zorgen papieren bootjes
en geven ze aan de golven mee...
























Kanttekening :

Dit fragmentje is wat ik me nog herinner van het gedichtje dat ik op m'n zeventiende schreef voor de verjaardag van m'n toenmalige beste schoolvriendinnetje H.  Zou zij het bewaard hebben of het zich nog herinneren, vraag ik me af? 







donderdag 8 mei 2014

Gras maaien





Schepseltje klein

Zal je er morgen ook nog zijn?





Gisteren, vlijtig bezig met het maaien van het gras, viel mijn oog plotseling op dit kleine wezentje.
Onooglijk zat het daar, ingedut  onder de kerselaar in het gras, duidelijk nog niet klaar om zich hoger dan twee centimeter boven de grond te begeven.
Gelukkig had ik het tijdig opgemerkt of ... neen ik mag er gewoon niet aan denken.
Hoe dan ook, mijn gras riep erom gekortwiekt te worden, hoewel dit stumperdje vast niet.
Een beetje versuft nog, liet het zich zonder weerstand te bieden omvatten door mijn handen, maar boven mijn hoofd hoorde ik in de kerselaarskruin wel behoorlijk wat protest.

Ik was dus beslist niet de enige die zich zorgen maakte over dit jonge leven en dat stemde me al veel geruster.
Achterin de tuin groeit een dikke bos grootbladige klimop die zijn ranken beschermend over de aarde heeft gelegd. Daar leek het me veilig genoeg om het vogeltje tijdelijk te verbergen voor rovers en grasmachines. Ik liet het er weer vrij, hopend dat zijn ouders het wel zouden terugvinden.
Zodra ik mijn handen opende wipte het de grond op en kroop onder het bladerdek, vervolgens toog ik opnieuw aan de slag.

Na de maaibeurt, bleek het merelkuiken verdwenen. Toch liet dit voorval me niet los. Temeer omdat er geen zekerheden zijn, al helemaal niet over de levensduur van jonge merels en het nog zo'n lange weg leek te moeten gaan alvorens zijn vleugels uit te kunnen slaan.  Maar ook omdat ik jammer genoeg de kans had verkeken om deze pasgeborene op de gevoelige plaat vast te leggen toen ik de gelegenheid had. Voorlopig dus geen getuigenis van zijn bestaan. 

Zodra de natuur na de winter weer herleeft, maak ik elke morgen een ommetje door m'n tuin om te zien hoe alles groeit en bloeit en er zijn gangetje gaat, zo ook deze ochtend. En raad eens wie me als eerste kwam begroeten toen ik naar buiten stapte? Inderdaad. 
Merlotje had tot mijn grote vreugde deze nacht alvast overleefd en wou daar maar wat graag van getuigen zo bleek. Daar heb ik vanochtend natuurlijk gretig gebruik van gemaakt. Dat spreekt voor zich, een ezel..., weet je wel?

Hier is alvast nòg een plaatje want het bovenstaande is vanzelfsprekend eveneens pas vanmorgen vastgelegd. En nu maar duimen dat dit jong ook volwassen mag worden, ik zou voor zijn avondliedjes maar al te graag wat kersen met hem delen deze zomer.


Nuttige wenken :


Elk jaar worden er duizenden jonge vogels (al dan niet vermeend) in nood, mee naar huis genomen om ze daar te verzorgen, maar dit vraagt toch iets meer kennis dan de meeste mensen vermoeden. Daarom enkele tips om een aantal logische maar ernstige fouten te voorkomen. 

Brood en melk is voor alle jonge dieren slecht tot zelfs dodelijk! 

Een belangrijke fout die vaak gemaakt wordt is het meenemen van jonge merels en lijsters die op de grond zitten omdat ze niet vliegen. Alvorens een jonge merel echt kan vliegen is hij doorgaans al lang het nest uit gehupt. Hulpeloos en als kant en klaar brokje voor katten zit zo'n beestje onder een heg of struik om zijn moeder te schreeuwen. Het klinkt vast raar, maar dat hoort zo. Het advies is dan ook, gewoon laten zitten als hij er uitziet zoals op de foto hierboven. Zelfs als hij nog wat kleiner is, is het normaal dat hij het nest verlaten heeft. 

Een mereljong dat rondhuppelt en al wat veren heeft kan je ook niet meer terugzetten in zijn nest want hij wipt er meteen weer uit. Mocht het nog geheel donzig zijn of door een kat bejaagd dan is eerste hulp wèl gewenst en moet er gevoerd worden. Erg verzwakte jongen kan je weer wat oplappen door ze een beetje opgeloste druivensuiker met water in de bek te druppelen. Sperren ze eenmaal, dan is kattenvoer uit blik tijdelijk een geschikt alternatief. Daarvan kan je om het uur kleine stukjes in het open bekje doen tot het stopt met bedelen. In principe kan je ze op die manier groot brengen. Extra meelwormen (kop eraf), een klein beetje eivoer of wat universeel voer erbij is prima. Gemalen vlees is op zich goed voedsel als je niks anders in huis hebt. Regenwormen kunnen ook, maar volstaan niet.  

Zodra de jonge merel zelf eet en zijn staartveren volgroeid zijn, kan hij vrijgelaten worden. Als overgang naar de vrijheid is het aangewezen de vogel weer schuw te maken voor je hem loslaat. Vogelopvangcentra, hebben daarvoor voldoende ruimte en de nodige volières voorhanden. Het blijft dus raadzamer een jong in nood naar een gespecialiseerd vogelopvangcentrum te brengen indien er zich toevallig één in je buurt bevindt. 










vrijdag 4 april 2014

Eindelijk













Na een twijfelachtige winter en vroeger dan afgesproken,
zijn ze uit de aarde opgedoken ...


Hier een geheugensteuntje,
daar het eindresultaat.











Foto : Dit snoezige langs de waterkant geplukte lenteboeketje kreeg ik afgelopen zondag met carnaval ten geschenke van mijn lief. Fleurig niet? 






zaterdag 9 november 2013

In den beginne ...









BEZIELD BESTAAN



de mens is niet van stof alleen
en as al evenmin
natuurlijk zijn wij huid en been
met iets daar binnenin

een geest die, als het even kan
de vrijheid heeft van denken
en toch,  en toch
ligt verderop
nog steeds dat meer te wenken

want ‘t lichaam is al eens gevang
een geest laat zich soms sturen
daarom ook zijn we vaak zo bang
in nachtelijke uren

doch ergens diep daar binnenin
ligt stil een glans te gloren
wie kijken durft die kan het zien
we zijn haar niet verloren.

Het maakt geen mens tot wie hij wordt
maar laat hem weder keren
hij weet ervan en weet van niets
ach, woorden schieten hier tekort!
En kunnen daar niet deren

’t is ’t fijnste wat een mens bezit
door geen verst(e)(h)and te vangen
het lijkt wat op een kersenpit
maar ook wat op verlangen

het is geen sprankeling van god
maar eentje van het leven
die ieder mens en elk bestaan
in den beginne werd gegeven

al is ons lichaam dan een cel
en maalt de geest ons fijn
de ziel blijft steeds bij wie we zijn
onnoemlijk groots in ’t klein.






-DagEnDauw-

    







dinsdag 17 september 2013

Breizh


Dauwmelijntje op zoek naar stenen ...





Het was een indrukwekkende belevenis om een dertigtal kilometers van Rennes, temidden van het platteland op een zonovergoten heuvel te Essé onder een groep oude eiken deze "Roche aux fées" te ontdekken. De eerste op onze reis en tevens één der grootste en best bewaarde dolmens van Bretagne waarvan de meesten ouder blijken te zijn dan de piramiden in Egypte. De betekenis ervan is nog steeds niet achterhaald en verschillende theorieën doen hierover  dan ook de ronde. Deze dateert van minstens vierduizend jaar voor Christus en telt 41 megalieten, sommige meer dan 40 ton zwaar.  De imposante stenen werden door de bouwers vanuit een steengroeve vijf kilometer verderop hierheen verplaatst.
Bijzonder fascinerend is wel, dat dit huzarenstuk van neolithische architectuur niet zomaar willekeurig werd neergezet, maar tijdens de winter-equinox met zijn vier opeenvolgende kamers van gezamenlijk 20 meter lengte, precies op één lijn ligt met de opkomende zon.

Soortgelijke megalithische bouwwerken werden niet alleen gevonden in Bretagne maar langs de kusten van heel West- Europa: bij ons in België en Nederland, in Ierland, Engeland, Portugal, Duitsland, Denemarken, de Westelijke Kaukasus en blijkbaar zelfs in Zuid-Korea ...









vrijdag 2 augustus 2013

Titanenstrijd







Verwonde stervende elf,
al deels gekist in je pantserdracht
ingeblikt na jouw laatste vlucht
trok je stuiptrekkend door de nacht.

Mijn zachtheid bikkelhard
vond je tè mooi om dood te doen.
Ik liet jou achter in het gevecht,
want lafaards kennen geen fatsoen...

Uur na uur... na uur... na uur...
leverde jij een schijnbaar eindeloze strijd
 en flakkerde het vuur nog
van een Titaan tegen de Tijd...


DagEnDauw







Om deze "bijzondere promenade" te voleindigen, klik op bovenstaande foto ...




dinsdag 15 januari 2013

Glashelder







  Terug naar de oorsprong / Return to the origin                              






Glas is de droom der zandkorrels
die uit liefde zijn gesmolten voor de zee.
In elk van z'n molecules
draagt het haar bevroren beeld
als herinnering, blijvend
met zich mee.





Glass is the dream of sand grains
that melted of love for the sea.
In each molecule
it preserves her frozen image 
as an everlasting memory












"Glass" is  this week 's travel theme on "Where's my backpack". Pay Ailsa a visit if you like to  join, or watch more.
Deze week is het thema op Ailsa's blog "Glas". Je kan er meer inzendingen bekijken of zelf ook je steentje bijdragen.