Een ochtend op de winterwei

Ze dragen de weemoed op hun rug

herinneringen aan verre tochten

In hun manen de geur van

kampvuur nog

en plaatsen die ze ooit bezochten

Spits

de oren naar de wind

alsof ze luisterend naar krakende wielen

de stem van hun menner op de bok

voelen dansen in hun zielen

In de winterwei draven ze aan mij voorbij

en worden vage schimmen

Weer op de fiets denk ik wat is vrij

en zie met een hartslag in galop

de zon met hen naar boven klimmen

- DagEnDauw -

Op mijn fotoblog  dezelfde woorden bij een ander beeld van,

ik dacht Tinkers of Gipsy Vanners, maar kan iemand met meer kennis van paarden mij met zekerheid vertellen welk paardenras dit werkelijk is? 

Nachtmerrie

Woorden, weggeschoten één voor één

Woorden en beeldbewerking : DagEnDauw
Op foto van het web. Fotograaf: mij onbekend

Als een schicht

 (vervolg deel 1)

Net voorbij de spoorlijn, op het ogenblik dat een auto ons voorbijreed klonk er plots uit het niets een enorme “KRAK!”, die gepaard ging met een verblindend wit licht. Het leek net alsof de flits van een reusachtig fototoestel in ons gezicht werd afgedrukt.

Als een schicht

Hij staarde me vanuit de witte ruimte op mijn tekenpapier, met een schichtige blik aan.

Ik zag de ogen van die prachtige witte hengst zó voor me.

Het enige wat ik nog hoefde te doen, was er de lijnen van vastleggen met mijn potlood op papier. Het zou een toepasselijke weergave zijn van het beeld dat ik die dag in een gedicht gevat had, meende ik.

Nu ja, dan doen we dat toch even?