Verbaal proces

GEHOORD - VERMOORD - MONDDOOD

...

HET WOORD

...

Omdat woorden uit mijn mond springen

als wilde beesten, er instinctief

 ontembaar, gevaarlijk op los rollen

meedogenloos, kwetsend, subversief.

De ene keer te klein, te breekbaar, of naïef,

 te zacht om opgevangen te worden.

Een ritseling, wat prevelend geruis.

De andere keer, ondoordacht, of oorverdovend

schreeuwerig met veel gedruis,

gebruik ik een pen om hen in te tomen,

aan te vuren soms,

te beschermen tegen zichzelf en al de rest,

hen de juiste plaats te tonen

wanneer de noodzaak dat vereist

te verwonden

misschien te verbannen ja,

te doden zelfs.

Behoedzaam leg ik

 vervolgens al die woorden 

 in het juiste licht.

En zo vloeit er op mijn papier 

wel eens 

bloedend  
een

gedicht

- DagEnDauw -

Kanttekening

Bezoek ook even mijn muziekblog voor een passend muziekje en dat ietsje extra voor 2014...






Je deint
in het licht van een winterse morgen,
de voeten vastgespeld op een kussen van zand.
Vlugge vingers
slaan en wringen.
Ik de klos, maakte jou van kant.
Zonder één mens die je schoonheid zal bezingen.
Is dat een teken aan de wand?


- DagEnDauw -


(Verzuchting geschreven uit de losse pols, naar aanleiding van het steeds weer fout lopen van mijn publicaties op de OBA voorpagina.)

Dé hamvraag

( ► Waar zij nu mee zit ◄)

Stel dat, alles wat ons (als mens) overkomt, het gevolg zou zijn van zelfhypnose?

Dan liggen toch alle oplossingen voor persoonlijke én andere problemen, zó voor het grijpen en bevinden we ons, als we dat willen, in "één oogwenk" terug in het paradijs ... of toch niet?

In dezelfde lijn ligt deze oneliner van Nikolaj Berdjajev uit "Dialectique existentielle du divin et de l' humain" uit 1947, die ik gisteren las : "De mens heeft eerder psychosynthese nodig dan psychoanalyse".

En in die context wordt ook de frase van R. Bach in J.L. Seagull compleet duidelijk : "to fly as fast as thought, to anywhere that is, he said, begins by knowing that you have already arrived".

Denk dààr maar es over na.

Of kijk, zoals ik gisteravond ook deed, eens naar deze "fillem"... *glimlacht*

Kinderspel

Ziezo, mijn bijdrage voor "Schetsen op de minuut" is sedert zaterdag gepost.

Je vindt haar terug op mijn Lanterfanterblog maar ook in een link onder de opdracht van deze week.

En kijk, wat me toevallig al varend op het web tegemoet dobberde?

☺

Paper Boats

by Rabindranath Tagore

Day by day I float my paper boats 

one by one down the running stream.

In big black letters I write my name on them 

and the name of the village where I live.

I hope that someone in some strange land 

will find them and know who I am.

I load my little boats with shiuli flower from our garden, 

and hope that these blooms of the dawn 

will be carried safely to land in the night.

I launch my paper boats, 

look up into the sky and see the

little clouds setting their white bulging sails.

I know not what playmate of mine in the sky 

sends them down the air to race with my boats!

When night comes I bury my face in my arms 

and dream that my paper boats float 

on and on under the midnight stars.

The fairies of sleep are sailing in them, 

and the lading is their baskets full of dreams.