Posts tonen met het label Reisfoto 's. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Reisfoto 's. Alle posts tonen

maandag 29 december 2014

Helemaal in de ban van koning Winter



We hebben er al een klein voorproefje van gehad de voorbije dagen. Een eerste "winterprik" zoals dat heet. En als toemaatje serveerden de weergoden ons een zondag zoals ik me iedere winterdag zou wensen; een stralende zon aan een staalblauw hemelgewelf, knisperende sneeuw, krakend ijs met temperaturen die een blos op de wangen toveren en je longen tot in de puntjes een poetsbeurt geven. 
Geen moment heb ik geaarzeld om laarzen aan te trekken en in m'n winterjas te duiken, de koude in en mijn neus achterna, want die loopt als de beste bij dit weer.

En kijk wat ik van mijn wandeling voor jullie mee terug bracht om hier op mijn blogvloertje uit te spreiden : een 100% warmtebestendig, poederzacht en kamerbreed sneeuwtapijt om nog even op weg te dromen. Mag ik je bij de hand nemen? Of dwarrel je liever samen met de sneeuwvlokjes, m'n witte wereld in?


Wat je ook beslist, m'n Winterwonderland is maar één muisklik meer verwijderd.






En nu maar hopen dat er nog zo'n zonovergoten vriesdagen volgen de komende weken.
Hier zijn we er alvast klaar voor!









Ik wens jou en je geliefden alle goeds toe voor 2015! 









dinsdag 15 oktober 2013

Ego Sum


(vervolg)      ° ° °     N  A  T  U  U  R  L  I  J  K       C  A  R  N  A  C     ° ° °


"Natuurlijk" in de betekenis van "nog behoorlijk rijk aan begroeiing", dat wel ... Nochtans in de betekenis van "vanzelfsprekend" is Carnac dat voor mij helemaal niet.
Als tiener had ik enkel weet van het Egyptische Karnak. Onvoorstelbaar dat daaraan in de geschiedenislessen wel heel wat aandacht werd besteed in tegenstelling tot het Bretoense Carnac waarvan ik toen nog nooit had gehoord. Tot op heden vraag ik me nog steeds af waaraan dat te wijten is? Nochtans zijn de restanten van prehistorische menselijke beschaving daar niet minder indrukwekkend. In Afrika is veel archeologisch onderzoek verricht, terwijl we hier nog steeds voor raadsels staan en ons eigen erfgoed verwaarlozen, zelfs vernielen of opofferen voor onduidelijke alternatieven. En ik heb het hier nu niet alleen over de megalieten. Soms kan ik me niet van de indruk ontdoen dat er mensen zijn die er zich voor schamen dat we een geschiedenis hebben. Hoe kunnen we ooit (evo)l(u)eren wanneer we het verleden niet oprecht in de ogen durven kijken?


Stel, er is geen verleden en toekomst
alleen NU ...







E     G     O          S    U    M




Ik is oorsprong                       
bron van leven                       
 kiem tot ruimte open gebloeid                       
Ik is warmte en materie                       
waaruit denken is gegroeid                       

                       Ik kijkt met gesloten ogen
                       Ik luistert met oren dicht
                       Ik voelt zonder aan te raken
                       Ik is in zichzelf gericht

In mij dag en licht en leven                      
de macro-cosmos oneindig groot                      
de micro-cosmos oneindig nietig                      
in mij nacht duisternis en dood                      

                       ik is onaf
                       Ik is volmaaktheid
                       ik is werkelijkheid droom en wens
                       Ik slaapt ontwaakt sterft 
                       en wordt opnieuw geboren



want Ik is ik                    
en ik ben mens                    




° ° °